5 . و مراقبه « 1 » ، سفارش اكيد داشتند . « 2 » و مىفرمود : « شما را سفارش مىكنيم به اين كه : نمازهاىتان را در بهترين و با فضيلت‌ترين اوقاتِ آن‌ها به‌جا بياوريد و آن نمازها با نَوافل 51 ركعت است . پس اگر نتوانستيد ، چهل‌وچهار ركعت بخوانيد و اگر مَشغله‌هاى دنيوى نگذاشت آن‌ها را به جا آوريد ، حدّاقل نماز اوّابين را بخوانيد . « 3 » » * سوم ؛ « روزى يكى را به محضر آقاى قاضى آوردند كه مثلًا آقا ، راهنمايىاش كند . » مرحوم آقاى قاضى فرمودند : به اين آقا بگوييد كه نماز را در اوّلِ وقت بخوانَد . بَعد معلوم شد كه آن آقا ، در عبادات ، وسواس داشته و نماز را تا آخِرِ وقت به تأخير مىانداخت . » « 4 » * * * بسيارى از بزرگان ، اين عبارتِ شگرف و بشكوه را ، فراوان از آيت الله قاضى ( ره ) نَقل كرده‌اند : اگر كسى نمازِ واجبش را اوّل وقت بخوانَد و به مقامات عاليه نرسد ، مرا لعن كند ! « 5 » * چهارم ؛ در قابِ شَفَق « مرحوم آيت الله قاضى ، نمازهاى جماعت خود را در منزل خودشان با بعضى از رفقا و دوستان سلوكى به جماعت مىخواندند . . . نماز مغرب را در اوّلِ وقتِ غروبِ آفتاب - طبق نظر و فَتواى خودشان - به جماعت مىخواندند . و الحق نمازِ عجيب و باحال و توجّهى بود . بعداً نوافل و تعقيبات را به جاى [ مى ] آوردند و آن‌قدر صبر [ مى ] كردند ، تا زمانِ عشاء . آن‌گاه نماز عشاء را نيز با توجّهى تام و طمأنينه و آدابِ خاصّ خود به جاى [ مى ] آوردند . « 6 » » * * * پنجم ؛ و نماز در مسجد ، اصل است و در خانه فرع « 7 » ! و حضرت آيت الله قاضى ( ره ) خود در مسجد كوفه و سهله حجره داشتند « 8 » و مىفرمود :

--> ( 1 ) - « سُبحانَ الله وَ الحَمْدُ لِلّه وَ لا الهَ الَّا اللهُ وَ اللهُ اكبَر » . ( 2 ) - مراقبت ، نزدِاهل سلوك ، محافظت از كارهاى پَست است ؛ ر . ك : فرهنگ اصطلاحات و تعبيرات عرفانى ، ص 710 - 711 . ( 3 ) - به نَقل از : آيت الله سيد عبدالكريم كشميرى ؛ اسوه‌ى عارفان ، ص 155 . ( 4 ) - اسوه‌ى عارفان ، ص 137 ؛ دستور عملِ مرحوم قاضى به شاگردان . نوشتنى است كه نمازِ اهل توبه ، هشت ركعت هنگام زوال است . كَفعمى نيز در مصباح آورده : نماز توبه‌كنندگان و روى آورندگان به درگاه خداوند 4 ركعت است كه ميان مغرب و عشا ، به دو سلام خوانده شود . در هر ركعت از اين نماز ، پس از سوره‌ى حمد 50 بار ، سوره‌ى اخلاص مىخوانى . . . در روايت است : هركس اين نماز را بخوانَد ، در حالى از نمازْ فارغ شود كه ميان او و خداوند هيچ گناهى نمانَد مگر آن كه خداوند آن را بيامرزد ؛ معراج مؤمن ( 313 نمازِ مستحبّى ) ، ص 154 . ( 5 ) - اسوه‌ى عارفان ، ص 175 و نقل از بزرگانى ، نظير علّامه مصباح يزدى و . . . ( 6 ) - يا : « به صورتِ من تُف بيندازد . » ( 7 ) - توحيد عملى و عينى ، ص 229 . نمازِ جماعت در غير اوّل وقت ، بهتر از نماز فراداى اوّل وقت است ؛ ر . ك : آيين امامت مسجد ، ص 60 ، مسأله‌ى 123 . ( 8 ) - همان ، مسأله‌ى 126 .